stinking [ˈstɪŋkɪŋ] adj.
1. смярдзю́чы
2. infml агі́дны, пры́кры;
a stinking shame страшэ́нная га́ньба
♦ He’s stinking rich. ≅ У яго грошай як гразі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
кара́ Засохлы верхні слой гразі (Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
мярзля́к Замерзлы выступ гразі (Кір., Слаўг.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
АЗЁРНЫЯ АДКЛА́ДЫ,
асадкавыя ўтварэнні на дне азёраў сучаснай і мінулых геал. эпох. Прадстаўлены пераважна дробназярністымі тэрыгеннымі асадкамі, сапрапелем і дыятамітам у прэснаводных азёрах, карбанатамі, сульфатамі, хларыдамі, глінай — у салёных. На Беларусі найб. пашыраны пясчана-гліністыя асадкі і стужачныя гліны азёрна-ледавіковых басейнаў антрапагену, сучасныя аргана-мінер. адклады (глеі і сапрапелі), карбанатныя пароды (азёрныя мергелі) і інш. Многія з іх карысныя выкапні; выкарыстоўваюцца на ўгнаенне, як лекавыя гразі, для вытворчасці будматэрыялаў і інш.
т. 1, с. 163
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
slick [slɪk] adj.
1. спры́тны, ло́ўкі; хі́тры;
a slick answer бо́йкі адка́з
2. гла́дкі; ко́ўзкі; слі́зкі (пра паверхню);
slick with mud слі́зкі ад гразі́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
тарфяны́ в разн. знач. торфяно́й;
т. масі́ў — торфяно́й масси́в;
~ны́я гра́зі — торфяны́е гря́зи;
~на́я прамысло́васць — торфяна́я промы́шленность
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гразь ж.
1. в разн. знач. грязь;
непрахо́дная г. — непрола́зная грязь;
абрасці́ гра́ззю — обрасти́ гря́зью;
2. только мн., мед. гря́зи;
◊ змяша́ць з гра́ззю — смеша́ть с гря́зью;
абліва́ць гра́ззю — облива́ть гря́зью;
вы́цягнуць з гра́зі — вы́тащить из гря́зи;
як гра́зі — у́йма;
мясі́ць г. — меси́ть грязь;
утапта́ць у г. — втопта́ть в грязь;
не ўда́рыць тва́рам у г. — не уда́рить лицо́м в грязь;
зарасці́ гра́ззю — зарасти́ гря́зью;
па ву́шы ў гра́зі — по́ уши в гря́зи;
з гра́зі не выла́зіць — из гря́зи не вылеза́ть;
нае́лася жа́ба гра́зі — погов. воро́тит ры́ло;
сей у г., бу́дзеш князь — посл. сей в грязь, бу́дешь князь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жало́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.
Цыліндрычная пасудзіна, якая прымяняецца пры бурэнні і эксплуатацыі свідравін для падняцця на паверхню вадкасці, пяску і буравой гразі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МО́РШЫН,
бальнеатэрапеўтычны курорт на Украіне, у перадгор’ях Укр. Карпат, за 80 км на Пд ад г. Львоў, на р. Беражніца (бас. р. Днестр). Мінер. крыніцы вядомыя з 16 ст. Курорт заснаваны ў 1876. Асн. лек. фактары — мінер. воды рознай мінералізацыі, горкая жаўцягонная соль «Моршынка», мясц. мінералізаваныя тарфяныя гразі з вял. колькасцю воцатнай, мурашынай і маслянай к-т. Лечаць парушэнні функцый печані, страўніка, кішэчніка, жоўцевых шляхоў, нерв. расстройствы, гінекалагічныя, сустаўныя захворванні. Бальнеатэрапія дапаўняецца клімата-, фізія- і гразелячэннем.
т. 10, с. 523
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дыб, дыб-ды́б, выкл.
у знач. вык. Ужываецца ў значэнні дзеяслова дыбаць. І [в]от ідуць сабе: сакратар — топ-топ па гразі, а крамнік — дыб-дыб, як певень. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)