дамінава́ць, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; незак.

1. Мець перавагу, быць галоўным, асноўным.

У агульнай мелодыі дамінавалі гукі кларнета.

2. Узвышацца над акаляючай мясцовасцю.

Гара дамінавала над горадам.

|| наз. дамінава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

конусападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае форму конуса, падобны да конуса. Конусападобная гара. Конусападобнае збудаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Kosciusco, Mount

[,kɑ:siˈʌskoʊ]

гара́ Касьцю́шкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Mont Blanc

[,mɑ:ntˈblɑ:ŋ]

гара́ Манбля́н

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адхо́нне, ‑я, н.

Тое, што і адхон. Суровая, маўклівая гара, Імхом сухім зарослае адхонне. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алеба́стравы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да алебастру. Алебастравая гара. // Зроблены з алебастру. Алебастравая ваза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Сіён м. Zión m -s (гара)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Цу́гшпітцэ нескл. ж. Zúgspitze f - (гара)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Парна́с, -а, м.

1. (з вялікай літары). Гара ў Грэцыі, на якой, паводле павер’яў старажытных грэкаў, жылі Апалон і музы.

2. перан. Сімвалічнае абазначэнне свету паэзіі і паэтаў.

Узыходзіць на Парнас.

|| прым. парна́скі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Everest, Mount

[,maʊntˈevərɪst]

гара́ Эвэрэ́ст, Джамалу́нгма

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)