прокрича́ть
1. (издать крик) закрыча́ць, кры́кнуць;
2. (некоторое время) пракрыча́ць;
◊
прокрича́ть у́ши адзвані́ць
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прокрича́ть
1. (издать крик) закрыча́ць, кры́кнуць;
2. (некоторое время) пракрыча́ць;
◊
прокрича́ть у́ши адзвані́ць
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хло́поты
◊
хлопо́т по́лон рот кло́пату па
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
*Плошчыць,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Муры́цца ’жмурыцца ў гульні’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
więdnąć
więdną|ćПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
джы́гаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нахлабу́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
службо́ва,
Па службе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АКА́ПІ (Okapia johnstoni),
парнакапытнае млекакормячае
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вя́нуць wélken
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)