марфі́н, ‑у, м.

Лякарства, якое здымае боль: алкалоід опію.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ванца́к, -ку́ м., обл., вет. (боль в животе) резь ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

НАСТАЛЬГІ́Я (ад грэч. nostos вяртанне на радзіму + algos пакута, боль),

туга па радзіме; туга па мінулым, страчаным.

т. 11, с. 201

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

уня́ться

1. уціхамі́рыцца, суня́цца;

ребёнок уня́лся и засну́л дзіця́ ўціхамі́рылася (суняло́ся) і засну́ла;

2. суня́цца;

боль уняла́сь боль суня́ўся;

3. суці́шыцца;

волне́ние уняло́сь хвалява́нне суці́шылася.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МІГРЭ́НЬ (ад франц. migraine),

прыступападобны галаўны боль (звычайна адной паловы галавы) з моташнасцю і рвотай. Назіраецца пры парушэнні мазгавога кровазвароту ад рэзкай спазмы сасудаў і застою крыві. Часцей хварэюць жанчыны. Адрозніваюць М. сапраўдную і сімптаматычную. Прыкметы: галаўны боль звычайна ў лобна-скроневай вобласці, бывае пульсуючы, узмацняецца пры яркім святле, шуме, кашлі, халадзеюць канечнасці і інш. Пры М. развіваецца мігрэнозны статус (прыступы паўтараюцца адзін за адным з кароткімі інтэрваламі). Лячэнне тэрапеўт., фізіятэрапеўтычнае.

т. 10, с. 331

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

неўралгі́чны, ‑ая, ‑ае.

Выкліканы неўралгіяй, звязаны з неўралгіяй. Неўралгічны боль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

болесуціша́льны, ‑ая, ‑ае.

Які супакойвае, сунімае, суцішае боль. Болесуцішальныя сродкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cierpienie

н.

1. цярпенне; пакута; боль;

cierpienie fizyczne — фізічны боль;

2. хвароба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

smart​2 [smɑ:t] v. адчува́ць во́стры боль; мо́цна бале́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прытупі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -у́піцца; зак.

1. Крыху затупіцца.

Канькі прытупіліся.

2. перан. Страціць адчувальнасць, стаць менш успрымальным.

Боль прытупіўся.

Увага прытупілася.

|| незак. прытупля́цца, -я́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)