lees

[li:z]

n., pl.

1) фуз -у, аса́дак -ку m.

to drink to the lees — вы́піць да апо́шняй кро́плі

2) падо́ньне n., падо́нкі pl.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

На́ша ’кіслае малако’ (Мат. Маг.). Няясна; магчыма, да наш (гл.), параўн. эўфемізм нашаннб (нашъ‑онъ‑нб) ’кал, дрэнь’ (Нас.); сувязь з рус. няша ’іл, рэдкая гразь; плесня, цвіль’, якое выводзяць з комі naša ’пена, асадак, гушча, іл’ (Фасмер, 3, 95), нягледзячы на значную фармальную і семантычную блізкасць, здаецца праблематычнай, перш за ўсё па лінгвагеаграфічных меркаваннях; па семантычных меркаваннях цяжка звязаць з літ. naša ’ўраджай’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

куро́дым і курады́м, ‑у, м.

Густы едкі дым пры тленні, гарэнні без полымя. Дол на грудку штогод засеян шышкамі. Іх хапае будачніку, каб па вясне капціць кумпякі, а ў чэрвеньскія вечары бараніцца ад камароў, заедзі куродымам. Навуменка. Ён мог сказаць, якім агнём гарыць дрэва: сіняватым — алешына, спачатку чырвоным з курадымам, а потым медным — бяроза, светлым і лёгкім — елка. Карпаў. // Асадак ад дыму; копаць, сажа. Агонь наш ужо нават не дыміўся. Пасярэдзіне вуголля стаяла чорная ад куродыму каструля. Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аглюціна́цыя

(лац. agglutinatio = склейванне)

1) лінгв. спосаб утварэння вытворных слоў і граматычных форм шляхам далучэння да кораня афіксаў з пэўным значэннем;

2) мед. склейванне ў камякі і выпадзенне ў асадак мікробаў, эрытрацытаў і іншых клетачных элементаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

МІНЕРА́ЛЬНЫЯ АЗЁРЫ, салёныя азёры,

азёры, вада якіх моцна мінералізавана (змяшчае вял. колькасць солей). Пры салёнасці вады да 1 г/л азёры прэсныя, ад 1 да 24,7 г/л саланаватыя або слабамінералізаваныя, больш за 24,7 г/л — салёныя або мінеральныя. Пры высокіх канцэнтрацыях солей воды М.а. з’яўляюцца насычанымі растворамі або блізкімі да насычэння, адбываецца крышталізацыя солей і іх выпадзенне ў асадак (самасадачныя М.а.), вада ў іх — рапа. М.а. — характэрны кампанент засушлівых ландшафтаў. Намнажэнне солей адбываецца за кошт наносаў у бяссцёкавыя катлавіны раствораных солей, газаў, біягенных элементаў рэкамі, падземнымі водамі і атм. ападкамі, інтэнсіўнага выпарэння вады з паверхні азёр. М.а. бываюць таксама марскога паходжання (ліманы, адасобленыя залівы і інш.). Паводле хім. саставу падзяляюцца на карбанатныя (содавыя), сульфатныя (горка-салёныя) і хларыдныя (салёныя). З М.а. здабываюць кухонную соль, соду, злучэнні брому, ёду, бору і інш. хім. элементаў; некаторыя іх донныя адклады (мінер., пераважна серавадародныя гразі) выкарыстоўваюцца ў лекавых мэтах.

т. 10, с. 383

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

на́кіп ж. спец.

1. (пена) Schaum m -s;

зняць на́кіп з чаго-н. den Schaum bschöpfen;

2. (асадак) nsatz m -es, -sätze; Ksselstein m -(e)s, (на сценках катла); Wsserstein m -(e)s (у чайніку)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

deposition

[,depəˈzɪʃən]

n.

1) звальне́ньне, зьня́цьце, зьвяржэ́ньне n. (з паса́ды, з тро́ну)

2) Law дэкляра́цыя f., сьве́дчаньне пад прыся́гай, паказа́ньне n.

3) адсто́йваньне n. (аса́дку, адсто́ю), адсто́й -ю m., аса́дак -ку m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bsatz m -es, -sätze

1) абца́с

2) абза́ц; но́вы радо́к

3) па́ўза, пярэ́рва, перапы́нак

4) збыт (тавараў)

5) (ле́свічная) пляцо́ўка

6) аса́дак, адсто́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

precipitation

[prɪ,sɪpɪˈteɪʃən]

n.

1) спада́ньне, скіда́ньне n.

2) прысьпе́шваньне, падганя́ньне n.

3) рапто́ўнае выкліка́ньне (напр. вайны́)

4) неразу́мны, неабду́маны сьпе́х

5)

а) аса́джваньне n.

б) аса́дак -ку m.

6) апа́дкі pl. (дождж, раса́, сьнег)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абсе́сці

1. sich (herm) stzen (што-н. um A);

2. (утварыць асадак) inen Bdensatz [Nederschlag] blden; хім. sich blagern, sich bsetzen;

3. (асесціпра снег, глебу і г. д.) sich snken, sich stzen; bsacken vi (s); insinken* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)