эфекты́ўнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць эфектыўнага. Прадукцыйнасць грамадскай працы — важнейшы паказчык эфектыўнасці вытворчасці. □ Трэба больш думаць, клапаціцца пра эфектыўнасць тэхнікі, адчуваць сваю ўласную адказнасць за гэта. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

experience​2 [ɪkˈspɪəriəns] v.

1. пазнава́ць, зазнава́ць, спасціга́ць; ве́даць з во́пыту

2. адчува́ць, перажыва́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

перцыпі́раваць

(лац. percipere = успрымаць, адчуваць, разумець)

псіх. непасрэдна ўспрымаць аб’ектыўную рэальнасць, якая дзейнічае ў дадзены момант на органы пачуццяў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тэрмарэцэ́птары

(ад тэрма- + рэцэптары)

рэцэптары ў скуры і слізістых абалонках чалавека і жывёл, якія дазваляюць адчуваць цяпло і холад.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Пачува́ць ’адчуваць сябе, прадчуваць’ (ТСБМ, Гарэц., Нас., Шат.), пачува́нне ’адчуванне’ (ТСБМ, Нас.). Укр. почува́ти, почува́ння, польск. poczuwać, poczuwanie, серб.-харв. чу́вати — ітэратыў прасл. čuti > чуць (гл.). Прасл. форма з’яўляецца працягам і.-е. *(s)kēu̯‑ ’звяртаць увагу на што-н., слухаць, адчуваць, прыкмеціць, выявіць’ (Міклашыч, 37; Бернекер, 1, 162–3; Трубачоў, Эт. сл., 4, 134–136; SP, 2, 295–297).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ліпаце́ць ’ледзь трымацца на нагах, дрэнна адчуваць сябе’ (Сцяшк. Сл.). Узнікла ў выніку кантамінацыі лексем ліпе́ць і лекаце́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

repugnance [rɪˈpʌgnəns] n. fml агі́да, антыпа́тыя;

have repugnance to smth. адчува́ць антыпа́тыю да чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unwell [ʌnˈwel] adj. нездаро́вы;

feel unwell дрэ́н на сябе́ адчува́ць;

She is unwell. Ёй нездаровіцца.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

непрыхі́льнасць ж.

1. нерасположе́ние ср., недоброжела́тельность, недоброжела́тельство ср., неблагожела́тельность, неблагоскло́нность; неприя́зненность, неприя́знь;

адчува́ць — н. чу́вствовать нерасположе́ние;

2. неодобри́тельность

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

unfeeling

[ʌnˈfi:lɪŋ]

adj.

1) нячу́лы, неспага́длівы; зь цьвёрдым сэ́рцам

2) няздо́льны адчува́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)