Ірты́ш

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ірты́ш
Р. Іртыша́
Д. Іртышу́
В. Ірты́ш
Т. Іртышо́м
М. Іртышу́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ирты́ш р. Ірты́ш, -ша м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)