ірво́тнае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. ірво́тнае
Р. ірво́тнага
Д. ірво́тнаму
В. ірво́тнае
Т. ірво́тным
М. ірво́тным

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ірво́тнае ср., сущ., мед. рво́тное

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ірво́тнае і (пасля галосных) рво́тнае, -ага, н.

Сродак, які выклікае рвоту.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рво́тнае гл. ірвотнае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ірво́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ірво́тны ірво́тная ірво́тнае ірво́тныя
Р. ірво́тнага ірво́тнай
ірво́тнае		 ірво́тнага ірво́тных
Д. ірво́тнаму ірво́тнай ірво́тнаму ірво́тным
В. ірво́тны (неадуш.)
ірво́тнага (адуш.)		 ірво́тную ірво́тнае ірво́тныя (неадуш.)
ірво́тных (адуш.)
Т. ірво́тным ірво́тнай
ірво́тнаю		 ірво́тным ірво́тнымі
М. ірво́тным ірво́тнай ірво́тным ірво́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рво́тное сущ., мед. ірво́тнае, -нага ср., (после гласных) рво́тнае, -нага ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)