іме́нны, -ая, -ае.

У граматыцы: які мае адносіны да скланяльных часцін мовы (назоўніка, прыметніка, лічэбніка, займенніка).

Іменнае скланенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

іме́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. іме́нны іме́нная іме́ннае іме́нныя
Р. іме́ннага іме́ннай
іме́ннае		 іме́ннага іме́нных
Д. іме́ннаму іме́ннай іме́ннаму іме́нным
В. іме́нны (неадуш.)
іме́ннага (адуш.)		 іме́нную іме́ннае іме́нныя (неадуш.)
іме́нных (адуш.)
Т. іме́нным іме́ннай
іме́ннаю		 іме́нным іме́ннымі
М. іме́нным іме́ннай іме́нным іме́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

іме́нны грам. именно́й;

~ннае склане́нне — именно́е склоне́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

іме́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да скланяльных часцін мовы (назоўніка, прыметніка, лічэбніка, займенніка); звязаны з імі. Іменнае скланенне. Іменны выказнік. Іменныя словазлучэнні. Іменныя формы прыметнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́лькасна-іме́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ко́лькасна-іме́нны ко́лькасна-іме́нная ко́лькасна-іме́ннае ко́лькасна-іме́нныя
Р. ко́лькасна-іме́ннага ко́лькасна-іме́ннай
ко́лькасна-іме́ннае		 ко́лькасна-іме́ннага ко́лькасна-іме́нных
Д. ко́лькасна-іме́ннаму ко́лькасна-іме́ннай ко́лькасна-іме́ннаму ко́лькасна-іме́нным
В. ко́лькасна-іме́нны (неадуш.)
ко́лькасна-іме́ннага (адуш.)		 ко́лькасна-іме́нную ко́лькасна-іме́ннае ко́лькасна-іме́нныя (неадуш.)
ко́лькасна-іме́нных (адуш.)
Т. ко́лькасна-іме́нным ко́лькасна-іме́ннай
ко́лькасна-іме́ннаю		 ко́лькасна-іме́нным ко́лькасна-іме́ннымі
М. ко́лькасна-іме́нным ко́лькасна-іме́ннай ко́лькасна-іме́нным ко́лькасна-іме́нных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзеясло́ўна-іме́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзеясло́ўна-іме́нны дзеясло́ўна-іме́нная дзеясло́ўна-іме́ннае дзеясло́ўна-іме́нныя
Р. дзеясло́ўна-іме́ннага дзеясло́ўна-іме́ннай
дзеясло́ўна-іме́ннае		 дзеясло́ўна-іме́ннага дзеясло́ўна-іме́нных
Д. дзеясло́ўна-іме́ннаму дзеясло́ўна-іме́ннай дзеясло́ўна-іме́ннаму дзеясло́ўна-іме́нным
В. дзеясло́ўна-іме́нны (неадуш.)
дзеясло́ўна-іме́ннага (адуш.)		 дзеясло́ўна-іме́нную дзеясло́ўна-іме́ннае дзеясло́ўна-іме́нныя (неадуш.)
дзеясло́ўна-іме́нных (адуш.)
Т. дзеясло́ўна-іме́нным дзеясло́ўна-іме́ннай
дзеясло́ўна-іме́ннаю		 дзеясло́ўна-іме́нным дзеясло́ўна-іме́ннымі
М. дзеясло́ўна-іме́нным дзеясло́ўна-іме́ннай дзеясло́ўна-іме́нным дзеясло́ўна-іме́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзеясло́ўна-іме́нны грам. глаго́льно-именно́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

глаго́льно-именно́й грам. дзеясло́ўна-іме́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

именно́й

1. імянны́;

именно́й спи́сок імянны́ спіс;

именно́й ука́з уст. імянны́ ўказ;

2. грам. іме́нны;

именно́е склоне́ние іме́ннае склане́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

-ба суфікс, вядомы ва ўсіх слав. мовах. Праслав. ‑ьba (суфікс, які ўтвараў nomina actionis ад дзеясловаў на ‑iti‑, ‑ěti): параўн. бел. варажба, ганьба, служба, хадзьба і г. д. Гл. Мейе, Études, II, 271–275; Остэн–Закен, IF, 26, 307–324; Вондрак, Vergl. Gr., І, 604–605; Атрэмбскі, LP, 3, 170–173. Пытанне аб паходжанні ‑ьba (іменны ці дзеяслоўны суфікс) спрэчнае. Пра ‑ба ў бел. мове падрабязна гл. Вярхоў, Бел. лінгв. зб., 164–173.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)