Я́чнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Я́чнае |
| Р. |
Я́чнага |
| Д. |
Я́чнаму |
| В. |
Я́чнае |
| Т. |
Я́чным |
| М. |
Я́чным |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
я́чны |
я́чная |
я́чнае |
я́чныя |
| Р. |
я́чнага |
я́чнай
я́чнае |
я́чнага |
я́чных |
| Д. |
я́чнаму |
я́чнай |
я́чнаму |
я́чным |
| В. |
я́чны (неадуш.)
я́чнага (адуш.) |
я́чную |
я́чнае |
я́чныя (неадуш.)
я́чных (адуш.) |
| Т. |
я́чным |
я́чнай
я́чнаю |
я́чным |
я́чнымі |
| М. |
я́чным |
я́чнай |
я́чным |
я́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тармасі́ць, ‑машу, ‑мосіш, ‑мосіць; незак., каго.
1. Тузаць, торгаць каго‑н. [Начальнік разведкі] .. пачаў тармасіць аднаго з разведчыкаў за плячо. — Лёша, Лёша, падымайся. Ёсць заданне. Асіпенка. Тармасілі .. [Хомку] разы два, што блін гарачы ёсць, з ячнае мукі. Гарэцкі. [Марыся] кінулася ў спальню і пачала тармасіць сонных Віцю і Міхася. Чарнышэвіч. — Бабка! — тармосіць хлопчык за рукаў бабулю. — Глядзі: птушкі! Даніленка. / у безас. ужыв. У кабіне тармасіла і кідала ўперад. Пташнікаў.
2. перан. Прыставаць да каго‑н. з якімі‑н. справамі, патрабаваннямі, роспытамі; надаядаць каму‑н. Тармосяць Параньку, распытваюць, як гэта ёй удалося [прывезці сетку на агароджу]. А яна спакойна адказвае. Ракітны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)