ято́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ято́ўе ято́ўі
Р. ято́ўя ято́ўяў
Д. ято́ўю ято́ўям
В. ято́ўе ято́ўі
Т. ято́ўем ято́ўямі
М. ято́ўі ято́ўях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ято́ўе ср., рыб. ято́вь ж., ято́вье ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ято́ўе, ‑я, н.

Спец. Месца, яма ў рацэ, дзе зімуюць некаторыя пароды рыб (бялуга, асятрына і інш.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ято́вь ж. и ято́вье ср., рыб. ято́ўе, -ўя ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)