яры́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
яру́ся |
яры́мся |
| 2-я ас. |
яры́шся |
ерыце́ся |
| 3-я ас. |
яры́цца |
яра́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
яры́ўся |
яры́ліся |
| ж. |
яры́лася |
| н. |
яры́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
яры́ся |
яры́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
ерачы́ся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Раз’яры́цца ’узлавацца’ (Інстр. 3), ’разгуляцца’ (паст., Сл. ПЗБ), разʼя́рыцца ’страшэнна зазлаваць’ (Варл.), розʼяры́цца ’раз’юшыцца’ (ТС), серб.-харв. разја́рити се ’раззлавацца, выйсці з сябе’, рус. разъяри́ться ’тс’, славен. razjáriti, razjáriti se ’узлавацца’, ’выйсці з сябе’. Ад яры́цца (гл.), што ў сваю чаргу ад *jarъ(jь) (ЭССЯ 8, 174).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)