янта́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
янта́рны |
янта́рная |
янта́рнае |
янта́рныя |
| Р. |
янта́рнага |
янта́рнай
янта́рнае |
янта́рнага |
янта́рных |
| Д. |
янта́рнаму |
янта́рнай |
янта́рнаму |
янта́рным |
| В. |
янта́рны (неадуш.)
янта́рнага (адуш.) |
янта́рную |
янта́рнае |
янта́рныя (неадуш.)
янта́рных (адуш.) |
| Т. |
янта́рным |
янта́рнай
янта́рнаю |
янта́рным |
янта́рнымі |
| М. |
янта́рным |
янта́рнай |
янта́рным |
янта́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
янта́рны в разн. знач. янта́рный;
○ ~ная кіслата́ — янта́рная кислота́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
янта́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да янтару; зроблены з янтару. Янтарныя пацеркі.
2. перан. Які па колеру нагадвае янтар; залаціста-жоўты. Цікава глядзець, як цячэ з янтарных сотаў у вялізную бочку мёд. Ваданосаў. А колас які! Ён наліваецца буйным янтарным зернем. Гроднеў.
•••
Янтарная кіслата — арганічнае злучэнне, якое змяшчаецца ў янтары і іншых смолах, а таксама ў бурым вугалі і ў некаторых раслінах (выкарыстоўваецца ў фатаграфіі і медыцыне).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)