Янаві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Янаві́чы
Р. Янаві́ч
Янаві́чаў
Д. Янаві́чам
В. Янаві́чы
Т. Янаві́чамі
М. Янаві́чах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Я́навічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Я́навічы
Р. Я́навіч
Я́навічаў
Д. Я́навічам
В. Я́навічы
Т. Я́навічамі
М. Я́навічах

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Я́навічы, -віч и -вічаў г.п. Я́новичи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Я́новичи г.п. Я́навічы, -віч мн.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)