я́міна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
я́міна |
я́міны |
| Р. |
я́міны |
я́мін |
| Д. |
я́міне |
я́мінам |
| В. |
я́міну |
я́міны |
| Т. |
я́мінай
я́мінаю |
я́мінамі |
| М. |
я́міне |
я́мінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́міна, -ы, мн. -ы, я́мін, ж. (разм.).
Тое, што і яма (у 1 і 3 знач.).
|| памянш. я́мінка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)