я́лікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́лікавы я́лікавая я́лікавае я́лікавыя
Р. я́лікавага я́лікавай
я́лікавае
я́лікавага я́лікавых
Д. я́лікаваму я́лікавай я́лікаваму я́лікавым
В. я́лікавы (неадуш.)
я́лікавага (адуш.)
я́лікавую я́лікавае я́лікавыя (неадуш.)
я́лікавых (адуш.)
Т. я́лікавым я́лікавай
я́лікаваю
я́лікавым я́лікавымі
М. я́лікавым я́лікавай я́лікавым я́лікавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́лікавы мор. я́личный;

~выя вёслыя́личные вёсла;

~вая пераво́зкая́личная перепра́ва

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

я́лікавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да яліка. Ялікавыя вёслы. // Які выконваецца пры дапамозе яліка. Ялікавая пераправа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

я́лік, -а, мн. -і, -аў, м.

Невялікая шлюпка з адной ці дзвюма парамі вёсел.

|| прым. я́лікавы, -ая, -ае і я́лічны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

яличный я́лікавы, я́лічны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

я́лічны, см. я́лікавы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

я́лічны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і ялікавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)