Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адгало́ссе ср., разг. о́тзвук м.; э́хо
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
во́дгулле ср. э́хо, о́тзвук м., о́тклик м., отголо́сок м.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отголо́сок м.
1. прям., перен. (отзвук) во́дгалас, -су м.;
2. (эхо) во́дгулле, -лля ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
по́шчак, -ку м.
1. (о пении птиц) щёкот, щекота́ние ср.; трель ж.;
салаўі́ны п. — соловьи́ный щёкот (соловьи́ная трель);
2. дробь ж.;
бараба́нны п. — бараба́нная дробь;
3. о́тзвук, э́хо ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Вяча́й ’дзірка ў верхнім камені жорнаў, куды засыпаюць збожжа’ (Інстр. III, Шатал., З нар. сл.), вечэя́ (Тарн.), вечай (Сцяшк. МГ). Рус. вечея (СРНГ, пск.; дзве іншых фіксацыі без лакалізацыі). Слова вядома на вузкай тэрыторыі (захад рускай і беларускай моўных зон). Рус. вечея < ячея яшчэ ў Даля. Беларускія формы адпаведна ячай (Сцяшк., МГ, Мат. АС), ячэя (Тарн.). В не прыназоўнік vъ, як дапускаў Бернекер, а пратэза; параўн. дублеты: ветроўка/ятроўка (КСТ), вехо/эхо (КСТ), вікона/ікона (Янк. I), ветаж < этаж (Жд., 2). Незразумела нечея (Сцяшк. МГ), відавочна, выпадковая форма н + j. Прымаючы пад увагу бічай ’круглая дзірка ў верхнім камені ручных жорнаў’ (Касп.), не выключана ўзаемадзеянне з бічайка (гл.). Да гэтага параўн. у Даля обечайка ’ячэя, ячэйка, вочка невада’; параўн. яшчэ ячэя/вечэя/очэя (Тарн.), дзе апошняя форма паказвае на збліжэнне з око ’вока’. Гл. дадаткова літаратуру пад вечай і ячай.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адда́цца сов.
1. в разн. знач. отда́ться; (увлечься чем-л. — ещё) преда́ться;
а. наву́цы — отда́ться (преда́ться) нау́ке;
рэ́ха аддало́ся ў гара́х — э́хо отда́лось в гора́х;
яе́ боль адда́ўся ў маі́м сэ́рцы — её боль отдала́сь в моём се́рдце;
2. безл. возмести́ться;
калі́-не́будзь адда́сца — когда́-нибудь возмести́тся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адгукну́цца сов.
1. (ответить на зов) откли́кнуться, отозва́ться;
ніхто́ не ~ну́ўся — никто́ не отозва́лся (откли́кнулся);
рэ́ха зво́нка ~ну́лася ў ле́се — э́хо зво́нко отозва́лось в лесу́;
2. (прозвучать в ответ на звук, сотрясение) отозва́ться; отда́ться;
3. перен. отозва́ться;
◊ як гукне́ш, так і адгукне́цца — посл. как ау́кнется, так и откли́кнется
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адазва́цца сов., в разн. знач. отозва́ться; (о звуке, боли — ещё) отда́ться; (проявиться — ещё) сказа́ться;
а. на чый-не́будзь го́лас — отозва́ться на чей-л. го́лос;
а. пра рабо́ту каго́-не́будзь — отозва́ться о рабо́те кого́-л.;
рэ́ха ~ва́лася ў ле́се — э́хо отда́ло́сь в лесу́;
нерво́вае ўзрушэ́нне ~зва́лася на здаро́ўі — не́рвное возбужде́ние отозва́ло́сь (сказа́лось) на здоро́вье
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)