эфемеро́ід

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эфемеро́ід эфемеро́іды
Р. эфемеро́іду эфемеро́ідаў
Д. эфемеро́іду эфемеро́ідам
В. эфемеро́ід эфемеро́іды
Т. эфемеро́ідам эфемеро́ідамі
М. эфемеро́ідзе эфемеро́ідах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эфемеро́ід, -ду м., бот. эфемеро́ид

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эфемеро́ід, ‑у, М ‑дзе, м.

Шматгадовая расліна з вельмі кароткім тэрмінам вегетацыі; большую частку года застаецца ў выглядзе клубняў, цыбулін або карэнішчаў.

[Ад грэч. ephēmeros — аднадзённы і eidos — выгляд.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эфемеро́ид бот. эфемеро́ід, -ду м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)