эфеме́рны, -ая, -ае (кніжн.).

1. Часовы, недаўгавечны.

Эфемерныя радасці.

2. Нерэальны, уяўны.

Эфемерная задума.

|| наз. эфеме́рнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эфеме́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эфеме́рны эфеме́рная эфеме́рнае эфеме́рныя
Р. эфеме́рнага эфеме́рнай
эфеме́рнае		 эфеме́рнага эфеме́рных
Д. эфеме́рнаму эфеме́рнай эфеме́рнаму эфеме́рным
В. эфеме́рны (неадуш.)
эфеме́рнага (адуш.)		 эфеме́рную эфеме́рнае эфеме́рныя (неадуш.)
эфеме́рных (адуш.)
Т. эфеме́рным эфеме́рнай
эфеме́рнаю		 эфеме́рным эфеме́рнымі
М. эфеме́рным эфеме́рнай эфеме́рным эфеме́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эфеме́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эфеме́рны эфеме́рная эфеме́рнае эфеме́рныя
Р. эфеме́рнага эфеме́рнай
эфеме́рнае		 эфеме́рнага эфеме́рных
Д. эфеме́рнаму эфеме́рнай эфеме́рнаму эфеме́рным
В. эфеме́рны (неадуш.)
эфеме́рнага (адуш.)		 эфеме́рную эфеме́рнае эфеме́рныя (неадуш.)
эфеме́рных (адуш.)
Т. эфеме́рным эфеме́рнай
эфеме́рнаю		 эфеме́рным эфеме́рнымі
М. эфеме́рным эфеме́рнай эфеме́рным эфеме́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эфеме́рны в разн. знач. эфеме́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эфеме́рны, ‑ая, ‑ае.

1. Кароткачасовы, недаўгавечны. Але гэты новы струмень у развіцці беларускай лексікі быў эфемерным. Гіст. лекс. бел. мовы. Гэты першы «палявы» этап работы пісьменніка мае ў сабе шмат імпрэсіўнасці, ён цякучы, зменлівы, эфемерны, тут непазбежны выпадковасці, суб’ектыўнае перабольшванне і заніжэнне. У. Калеснік. // Ненадзейны, нетрывалы. І нейкая эфемерная блізкасць нарадзілася між ім [Севярынам] і гэтай невядомай істотай. Караткевіч. // Уяўны, нерэальны. Эфемерныя мары. □ Я думаў, што гэта эфемернае прадпрыемства, якое разлічана на лёгкую і хуткую нажыву ўладальніка. «Полымя».

2. Спец. Які мае адносіны да эфемераў. Эфемерная расліннасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эфеме́рный книжн. эфеме́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)