эпаці́раваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. эпаці́рую -
2-я ас. эпаці́руеш -
3-я ас. эпаці́руе эпаці́руюць
Прошлы час
м. эпаці́раваў эпаці́равалі
ж. эпаці́равала
н. эпаці́равала

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эпаці́раваць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. эпаці́рую -
2-я ас. эпаці́руеш -
3-я ас. эпаці́руе эпаці́руюць
Прошлы час
м. эпаці́раваў эпаці́равалі
ж. эпаці́равала
н. эпаці́равала

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эпаці́раваць сов. и несов. эпати́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эпаці́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго.

Уразіць (уражваць), здзівіць (здзіўляць) незвычайнымі паводзінамі, скандальнымі ўчынкамі, парушэннем агульнапрынятых норм і правіл. Эпаціраваць гледачоў.

[Ад фр. épater — здзіўляць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эпати́ровать сов. и несов. эпаці́раваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эпаці́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. эпаціраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)