эпале́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эпале́тны эпале́тная эпале́тнае эпале́тныя
Р. эпале́тнага эпале́тнай
эпале́тнае		 эпале́тнага эпале́тных
Д. эпале́тнаму эпале́тнай эпале́тнаму эпале́тным
В. эпале́тны (неадуш.)
эпале́тнага (адуш.)		 эпале́тную эпале́тнае эпале́тныя (неадуш.)
эпале́тных (адуш.)
Т. эпале́тным эпале́тнай
эпале́тнаю		 эпале́тным эпале́тнымі
М. эпале́тным эпале́тнай эпале́тным эпале́тных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эпале́т, -а, М -е́це, часцей мн. -ы, -аў, м.

1. Наплечны знак адрознення воінскага звання на ваеннай форме (уст.).

2. Парадны пагон афіцэраў, генералаў і адміралаў, упрыгожаны махрамі, пазументамі (у некаторых арміях).

3. Элемент дэкору адзення.

|| прым. эпале́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)