элеме́нтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. элеме́нтны элеме́нтная элеме́нтнае элеме́нтныя
Р. элеме́нтнага элеме́нтнай
элеме́нтнае		 элеме́нтнага элеме́нтных
Д. элеме́нтнаму элеме́нтнай элеме́нтнаму элеме́нтным
В. элеме́нтны (неадуш.)
элеме́нтнага (адуш.)		 элеме́нтную элеме́нтнае элеме́нтныя (неадуш.)
элеме́нтных (адуш.)
Т. элеме́нтным элеме́нтнай
элеме́нтнаю		 элеме́нтным элеме́нтнымі
М. элеме́нтным элеме́нтнай элеме́нтным элеме́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

элеме́нтны хим., в разн. знач. элеме́нтный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

элеме́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.

1. Састаўная частка чаго-н.; кампанент.

Культура складаецца з многіх элементаў.

2. Доля, некаторая частка ў складзе чаго-н.

Інтэрнацыянальныя элементы ў беларускай тэрміналогіі.

3. мн. Асновы, пачатак чаго-н. (кніжн.).

Элементы матэматыкі.

4. Пра чалавека, асобу як члена якой-н. сацыяльнай групы.

Прагрэсіўныя элементы грамадства.

5. Простае рэчыва, якое не раскладаецца на састаўныя часткі звычайнымі хімічнымі метадамі (спец.).

Перыядычная сістэма элементаў (Мендзялеева).

6. Хімічная крыніца электрычнага току.

Гальванічны э.

|| прым. элеме́нтны, -ая, -ае (да 1 і 6 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

элеме́нтный хим. и пр. элеме́нтны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)