шыне́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шыне́льны |
шыне́льная |
шыне́льнае |
шыне́льныя |
| Р. |
шыне́льнага |
шыне́льнай шыне́льнае |
шыне́льнага |
шыне́льных |
| Д. |
шыне́льнаму |
шыне́льнай |
шыне́льнаму |
шыне́льным |
| В. |
шыне́льны (неадуш.) шыне́льнага (адуш.) |
шыне́льную |
шыне́льнае |
шыне́льныя (неадуш.) шыне́льных (адуш.) |
| Т. |
шыне́льным |
шыне́льнай шыне́льнаю |
шыне́льным |
шыне́льнымі |
| М. |
шыне́льным |
шыне́льнай |
шыне́льным |
шыне́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шыне́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да шыняля; прызначаны для шыняля. Шынельнае сукно.
2. у знач. наз. шыне́льная, ‑ай, ж. Памяшканне, дзе здымаюць шынялі, галаўныя ўборы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шыне́ль, -няля́, мн. -нялі́, -нялёў, м.
Форменнае паліто са складкай на спіне і хлясцікам.
Вайсковы ш.
|| памянш. шынялёк, -лька́, мн. -лькі́, -лько́ў, м.
|| прым. шыне́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)