шы́начны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шы́начны шы́начная шы́начнае шы́начныя
Р. шы́начнага шы́начнай
шы́начнае		 шы́начнага шы́начных
Д. шы́начнаму шы́начнай шы́начнаму шы́начным
В. шы́начны (неадуш.)
шы́начнага (адуш.)		 шы́начную шы́начнае шы́начныя (неадуш.)
шы́начных (адуш.)
Т. шы́начным шы́начнай
шы́начнаю		 шы́начным шы́начнымі
М. шы́начным шы́начнай шы́начным шы́начных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шы́начны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шынкі. Шыначнае мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шы́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Сцегнавая ці лапатачная частка тушы свінні або барана, адпаведным чынам прыгатаваная для ўжывання.

Вяпровая ш.

|| прым. шы́начны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

о́короковый шы́начны, кумпя́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

о́корочный​I шы́начны, кумпя́чны;

о́корочное мя́со шы́начнае (кумпя́чнае) мя́са.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)