шчыпа́цца, -ыплю́ся, -ы́плешся, -ы́плецца; незак.

1. Шчыпаць (у 1 знач.) каго-н. або шчыпаць адзін аднаго.

2. Тое, што і шчыпаць (у 2 знач.).

|| наз. шчыпа́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шчыпа́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шчыплю́ся
шчыпа́юся		 шчы́племся
шчыпа́емся
2-я ас. шчы́плешся
шчыпа́ешся		 шчы́плецеся
шчыпа́ецеся
3-я ас. шчы́плецца
шчыпа́ецца		 шчы́плюцца
шчыпа́юцца
Прошлы час
м. шчыпа́ўся шчыпа́ліся
ж. шчыпа́лася
н. шчыпа́лася
Загадны лад
2-я ас. шчыплі́ся
шчыпа́йся		 шчыплі́цеся
шчыпа́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час шчы́плючыся
шчыпа́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шчыпа́цца несов., возвр., страд. щипа́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шчыпа́цца, шчыплюся, шчыплешся, шчыплецца; незак.

1. Шчыпаць (у 1 знач.) каго‑н.

2. Шчыпаць адзін аднаго. Яго [Пецю] пасадзілі паміж двума задзірыстымі вучнямі. Лаза Пецевай спінай яны даставалі адзін аднаго, шчыпаліся і штурхалі ў бакі. Ракітны.

3. Тое, што і шчыпаць (у 2 знач.).

4. Зал. да шчыпаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пашчыпа́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Шчыпацца некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

исщи́пываться страд. сашчы́пвацца, шчыпа́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

щипа́ться

1. шчыпа́цца;

2. страд. шчыпа́цца; ску́бціся; см. щипа́ть​ 3, 4.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сощи́пываться страд. сашчы́квацца; шчыпа́цца, сашчы́пвацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Куціня́цца ’казытаць’, параўн. літ. kutinėti, kutenti ’тс’ (Сл. паўн.-зах., 2, 592), ’шчыпацца’ (Сцяшк. Сл.). Балтызм.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нащи́пываться страд.

1. нашчы́пвацца; наскуба́цца, наску́бвацца;

2. нашчы́пвацца, шчыпа́цца, шчыка́цца; см. нащи́пывать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)