шуфлява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; незак., што.
Зграбаць, ссыпаць, перасыпаць і пад. шуфлем.
Ш. вугаль.
|| наз. шуфлява́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шуфлява́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шуфлю́ю |
шуфлю́ем |
| 2-я ас. |
шуфлю́еш |
шуфлю́еце |
| 3-я ас. |
шуфлю́е |
шуфлю́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
шуфлява́ў |
шуфлява́лі |
| ж. |
шуфлява́ла |
| н. |
шуфлява́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
шуфлю́й |
шуфлю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
шуфлю́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шуфлява́ць несов. (снег, зерно и т.п. — совком) сгреба́ть, отгреба́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шуфлява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; незак., што.
Зграбаць, сыпаць, перасыпаць і пад. што‑н. шуфлем. [Кісяленка:] — Часам чалавек дзесяць-пятнаццаць бяруць з кожнага барака на электрастанцыю вугаль шуфляваць. С. Александровіч. Выходжу на паляну — і раптам натыкаюся на той жа самы грузавік. Дзяўчаты ззаду ў яго пясок шуфлююць. Ракітны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыляжа́лы, ‑ая, ‑ае.
Які доўга ляжаў, захоўваўся без ужывання; нясвежы. На галаве ў .. [мужчыны] быў капялюш колеру прыляжалага тытунёвага лісту. Лобан. Адзін, другі самазвалы падцягнуў да эстакады. Выскачыў з кабінкі трактара, давай шуфляваць прыляжалы бетон. Глядзіць, дзяўчаты лезуць пад рукі, каб падсобіць. Мыслівец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)