шуфлява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шуфлява́нне |
шуфлява́нні |
| Р. |
шуфлява́ння |
шуфлява́нняў |
| Д. |
шуфлява́нню |
шуфлява́нням |
| В. |
шуфлява́нне |
шуфлява́нні |
| Т. |
шуфлява́ннем |
шуфлява́ннямі |
| М. |
шуфлява́нні |
шуфлява́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шуфлява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; незак., што.
Зграбаць, ссыпаць, перасыпаць і пад. шуфлем.
Ш. вугаль.
|| наз. шуфлява́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)