шты́рыць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шты́ру |
шты́рым |
| 2-я ас. |
шты́рыш |
шты́рыце |
| 3-я ас. |
шты́рыць |
шты́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
шты́рыў |
шты́рылі |
| ж. |
шты́рыла |
| н. |
шты́рыла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
шты́рачы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шты́рыць несов., разг. гнать, тури́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шты́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак.; каго.
Разм. Гнаць, выганяць прэч каго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пашты́рыць, вы́штырыць, прашты́рыць, шты́рыць ’гнаць; выганяць, выправоджваць сілай’ (дзярж., Нар. лекс.). Лексема шты́рыць генетычна роднасная з такімі, як (вы‑)турыць, штурхаць, рус. торкать ’штурхаць, біць’, якія да прасл. tъrk-, stъrk- гукапераймальнага паходжання (Фасмер, 4, 83).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ашты́рыцца ’апынуцца’ (Шат.). Ад штырыць ’штурхнуць’ (Шат.), семантычна як апынуцца, параўн. пыняць ’паганяць’, шпыняць ’падганяць, штурхаць уперад’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)