шо́рох м. шо́рах, -ху м., шо́ргат, -ту м., ша́станне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шо́рах, -ху м. шо́рох

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шо́ргат, -ту м. шо́рох; ша́рканье ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шо́рхат, -ту м. ша́рканье ср.; шурша́ние ср.; шо́рох

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пашало́хіваць ’шалясцець’ (Нас.), пашаляхцець ’патрэсці’ (шчуч., Сл. ПЗБ). Да шалахцець ’мітусіцца, сноўдаць’ (паст., там жа), шалясцець ’шастаць, шамацець, шапацець’, шаластуны, шалястунэ, шэлестуны ’шамкі’ (Сл. ПЗБ) — (гл.). Усе — гукапераймальныя ўтварэнні, як укр. шелестіти, рус. шелестеть, шелестить, польск. szelest, szeleścić, чэш. šelestiti, славац. šelestiť і да т. п., а таксама ўкр. шерестіти, рус. шорох. Гэта інтэнсівы з суфіксам ‑st‑ ад гукапераймання, якое перадае ’шамаценне, шастанне’ (Міклашыч, 337; Махэк₂, 604; Фасмер, 4, 423).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)