шлюзава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што (спец.).

1. Устанавіць (устанаўліваць) шлюзы.

Ш. раку.

2. Прапусціць (прапускаць) праз шлюз.

Ш. танкер.

|| наз. шлюзава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шлюзава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шлюзу́ю шлюзу́ем
2-я ас. шлюзу́еш шлюзу́еце
3-я ас. шлюзу́е шлюзу́юць
Прошлы час
м. шлюзава́ў шлюзава́лі
ж. шлюзава́ла
н. шлюзава́ла
Загадны лад
2-я ас. шлюзу́й шлюзу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шлюзу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шлюзава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шлюзу́ю шлюзу́ем
2-я ас. шлюзу́еш шлюзу́еце
3-я ас. шлюзу́е шлюзу́юць
Прошлы час
м. шлюзава́ў шлюзава́лі
ж. шлюзава́ла
н. шлюзава́ла
Загадны лад
2-я ас. шлюзу́й шлюзу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час шлюзава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шлюзава́ць сов. и несов., в разн. знач. шлюзова́ть;

ш. раку́ — шлюзова́ть ре́ку;

ш. су́дны — шлюзова́ть суда́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шлюзава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.

1. Устанавіць (устанаўліваць) шлюзы (у 1 знач.). Шлюзаваць раку.

2. Прапусціць (прапускаць) праз шлюз, шлюзы (пра судны). Шлюзаваць танкер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шлюзова́ть сов. и несов. шлюзава́ць;

шлюзова́ть ре́ку шлюзава́ць раку́;

шлюзова́ть суда́ шлюзава́ць су́дны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шлюзава́ны шлюзо́ванный; см. шлюзава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шлюзава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. шлюзаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шлюзава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад шлюзаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шлюзава́нне ср. шлюзова́ние; см. шлюзава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)