шле́йфны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шле́йфны |
шле́йфная |
шле́йфнае |
шле́йфныя |
| Р. |
шле́йфнага |
шле́йфнай
шле́йфнае |
шле́йфнага |
шле́йфных |
| Д. |
шле́йфнаму |
шле́йфнай |
шле́йфнаму |
шле́йфным |
| В. |
шле́йфны (неадуш.)
шле́йфнага (адуш.) |
шле́йфную |
шле́йфнае |
шле́йфныя (неадуш.)
шле́йфных (адуш.) |
| Т. |
шле́йфным |
шле́йфнай
шле́йфнаю |
шле́йфным |
шле́йфнымі |
| М. |
шле́йфным |
шле́йфнай |
шле́йфным |
шле́йфных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шлейф, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Доўгі падол жаночай сукенкі, які цягнецца ззаду.
2. перан. Тое, што цягнецца, сцелецца за чым-н.
Вадзяны ш. за цеплаходам.
Ш. газу.
3. Комплекс навясных і прычапных агрэгатаў да самаходнай машыны (спец.).
Ш. машын для трактара.
|| прым. шле́йфны, -ая, -ае (да 1 знач.) і шле́йфавы, -ая, -ае (да 2 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)