шаўкаві́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

Нітка, валасок шоўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шаўкаві́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шаўкаві́нка шаўкаві́нкі
Р. шаўкаві́нкі шаўкаві́нак
Д. шаўкаві́нцы шаўкаві́нкам
В. шаўкаві́нку шаўкаві́нкі
Т. шаўкаві́нкай
шаўкаві́нкаю		 шаўкаві́нкамі
М. шаўкаві́нцы шаўкаві́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шаўкаві́нка ж. шелкови́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шаўкаві́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Шаўковая нітка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шелкови́нка шаўкаві́нка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шаўкаві́на, ‑ы, ж.

1. Шаўковае валакно.

2. Тое, што і шаўкавінка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)