Шані́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шані́
Р. Шанё́ў
Д. Шаня́м
В. Шані́
Т. Шаня́мі
М. Шаня́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Цянь-Ша́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Цянь-Ша́нь
Р. Цянь-Ша́ня
Д. Цянь-Ша́ню
В. Цянь-Ша́нь
Т. Цянь-Ша́нем
М. Цянь-Ша́ні

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сырт, ‑а, М ‑рце, м.

Назва спадзістых водападзелаў у Заволжы, а таксама высакагорных пашаў на Цянь-Шані.

[Цюрк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)