чэкі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чэкі́стка |
чэкі́сткі |
| Р. |
чэкі́сткі |
чэкі́стак |
| Д. |
чэкі́стцы |
чэкі́сткам |
| В. |
чэкі́стку |
чэкі́стак |
| Т. |
чэкі́сткай
чэкі́сткаю |
чэкі́сткамі |
| М. |
чэкі́стцы |
чэкі́стках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чэкі́стка ж., ист. чеки́стка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чэкі́стка, ‑і, ДМ ‑тны; Р мн. ‑так; ж.
Гіст. Жан. да чэкіст.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чэкі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м. (гіст.).
Супрацоўнік Чэка.
|| ж. чэкі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. чэкі́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)