чых¹, -у, м.

Тое, што і чханне.

Раптам на яго напаў чых.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чы́х

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. чы́х
Р. чы́ху
Д. чы́ху
В. чы́х
Т. чы́хам
М. чы́ху

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чых², гукаперайм.

Ужыв. для перадачы рэзкага адрывістага гуку пры чханні.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чы́х

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чых

1. сущ. (род. чы́ху) м. чих, чох;

2. межд. чих;

◊ на ко́жны ч. не наздаро́ўкаешся — посл. на вся́кий чих (вся́кое чиха́нье) не наздра́вствуешься

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чых ​1, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. чхаць — чхнуць; а таксама гукі гэтага дзеяння. Раптам чых Напаў на тыпа, ў носе свідраванне Такое пачалося!.. — Вось грахі! Корбан. На кожны чых не наздароўкаешся. Прымаўка.

чых ​2, выкл.

Ужываецца гукапераймальна для перадачы рэзкага адрывістага гуку пры чханні. У цішыні пачулася гучнае: «Чых!»

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лясні́чыха, -і, ДМ -чысе, мн. -і, -чы́х, ж.

Жонка ляснічага.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

барсучы́ха, -і, ДМ -чы́се, мн. -і, -чы́х, ж.

Самка барсука.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зайчы́ха, -і, ДМ -чы́се, мн. -і, -чы́х, ж.

Самка зайца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

леснічы́ха, -і, ДМ -чы́се, мн. -і, -чы́х, ж. (разм.).

Жонка лесніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)