чы́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чы́нены чы́неная чы́ненае чы́неныя
Р. чы́ненага чы́ненай
чы́ненае		 чы́ненага чы́неных
Д. чы́ненаму чы́ненай чы́ненаму чы́неным
В. чы́нены (неадуш.)
чы́ненага (адуш.)		 чы́неную чы́ненае чы́неныя (неадуш.)
чы́неных (адуш.)
Т. чы́неным чы́ненай
чы́ненаю		 чы́неным чы́ненымі
М. чы́неным чы́ненай чы́неным чы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чы́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чы́нены чы́неная чы́ненае чы́неныя
Р. чы́ненага чы́ненай
чы́ненае		 чы́ненага чы́неных
Д. чы́ненаму чы́ненай чы́ненаму чы́неным
В. чы́нены (неадуш.)
чы́ненага (адуш.)		 чы́неную чы́ненае чы́неныя (неадуш.)
чы́неных (адуш.)
Т. чы́неным чы́ненай
чы́ненаю		 чы́неным чы́ненымі
М. чы́неным чы́ненай чы́неным чы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чыні́ць, чыню́, чы́ніш, чы́ніць; чы́нены; незак., што.

1. Рабіць, учыняць, тварыць.

Запас бяды не чыніць.

2. Рабіць кудзелю.

Жанчыны чынілі кудзелю.

|| зак. учыні́ць, -чыню́, -чы́ніш, -чы́ніць; -чы́нены (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

расчыні́ць, -чыню́, -чы́ніш, -чы́ніць; -чы́нены; зак., што.

Адчыніць што-н. зачыненае.

Р. дзверы.

Р. чамадан.

|| незак. расчыня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. расчыне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адчыні́ць, -чыню́, -чы́ніш, -чы́ніць; -чы́нены; зак., што.

Адводзячы, знімаючы або адстаўляючы ўбок тое, чым перакрыты ўваход ці выхад у якое-н. памяшканне (пасудзіну і пад.), зрабіць даступнай унутраную ці знешнюю прастору.

А. акно.

А. кубел.

|| незак. адчыня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

начыні́ць, -чыню́, -чы́ніш, -чы́ніць; -чы́нены; зак.

1. што чым. Напоўніць, набіць унутранасць чаго-н.

Н. піражкі мясам.

2. чаго. Прыгатаваць такім спосабам у нейкай колькасці.

Н. кабачкоў.

|| незак. начыня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. начы́нка, -і, ДМ -нцы, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)