чужаро́дны, -ая, -ае.

Чужы; неўласцівы, нехарактэрны.

Чужародныя з’явы.

|| наз. чужаро́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чужаро́дны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чужаро́дны чужаро́дная чужаро́днае чужаро́дныя
Р. чужаро́днага чужаро́днай
чужаро́днае		 чужаро́днага чужаро́дных
Д. чужаро́днаму чужаро́днай чужаро́днаму чужаро́дным
В. чужаро́дны (неадуш.)
чужаро́днага (адуш.)		 чужаро́дную чужаро́днае чужаро́дныя (неадуш.)
чужаро́дных (адуш.)
Т. чужаро́дным чужаро́днай
чужаро́днаю		 чужаро́дным чужаро́днымі
М. чужаро́дным чужаро́днай чужаро́дным чужаро́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чужаро́дны чужеро́дный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чужаро́дны, ‑ая, ‑ае.

Чужы, пабочны; неўласцівы, нехарактэрны. Эпігонскі класіцызм ва ўмовах Беларусі .. успрымаўся як з’ява чужародная. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чужеро́дный чужаро́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)