чаўнако́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чаўнако́вы чаўнако́вая чаўнако́вае чаўнако́выя
Р. чаўнако́вага чаўнако́вай
чаўнако́вае		 чаўнако́вага чаўнако́вых
Д. чаўнако́ваму чаўнако́вай чаўнако́ваму чаўнако́вым
В. чаўнако́вы (неадуш.)
чаўнако́вага (адуш.)		 чаўнако́вую чаўнако́вае чаўнако́выя (неадуш.)
чаўнако́вых (адуш.)
Т. чаўнако́вым чаўнако́вай
чаўнако́ваю		 чаўнако́вым чаўнако́вымі
М. чаўнако́вым чаўнако́вай чаўнако́вым чаўнако́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чаўнако́вы, см. чаўно́чны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чаўнако́вы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і чаўночны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

челно́чный​II чаўно́чны, чаўнако́вы; см. челно́к​II;

◊

челно́чная диплома́тия чаўно́чная дыплама́тыя.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)