карэкты́ў, -ты́ву, мн. -ты́вы, -ты́ваў, м. (кніжн.).

Частковая папраўка, змяненне чаго-н.

Унесці карэктывы ў рукапіс.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тугаву́хасць, ‑і, ж.

Частковая страта слыху; недачуванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слепата́, -ы́, ДМ -паце́, ж.

1. Поўная або частковая адсутнасць зроку.

С. на правае вока.

2. перан. Няўменне заўважаць, правільна разумець, разбірацца ў чым-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

частко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. частко́вы частко́вая частко́вае частко́выя
Р. частко́вага частко́вай
частко́вае		 частко́вага частко́вых
Д. частко́ваму частко́вай частко́ваму частко́вым
В. частко́вы (неадуш.)
частко́вага (адуш.)		 частко́вую частко́вае частко́выя (неадуш.)
частко́вых (адуш.)
Т. частко́вым частко́вай
частко́ваю		 частко́вым частко́вымі
М. частко́вым частко́вай частко́вым частко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

афа́зія, ‑і, ж.

Поўная ці частковая страта мовы ў выніку пашкоджання некаторых участкаў галаўнога мозгу.

[Грэч. aphasia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нетрудоспосо́бность непрацаздо́льнасць, -ці ж.;

вре́менная нетрудоспосо́бность часо́вая непрацаздо́льнасць;

части́чная нетрудоспосо́бность частко́вая непрацаздо́льнасць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вы́баршчык. Частковая калька з рус. избиратель (Kpyкоўскі, Уплыў, 118).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́барчы (БРС, КТС). Частковая калька з рус. избирательный (Крукоўскі, Уплыў, 118).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

глухата́, ‑ы, ДМ ‑хаце, ж.

1. Поўная або частковая адсутнасць слыху. Не хапала паветра, сэрца стукала так, што аж у вушах з’явілася глухата. Рылько.

2. Разм. Нямая цішыня. Гасцінец быў убаку, а хвойнік пачынаўся проста над балотам. Глухата і вільгаць здаровай ночы! Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Абвяржэ́нне (БРС). Частковая калька з рус. опровержение. Уведзена М. Байковым (Гіст. мовы, 2, 217; Гіст. лекс., 282; Баханькоў, Зб. Баркоўскаму, 48).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)