Ча́рлі
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ча́рлі |
Ча́рлі |
| Р. |
Ча́рлі |
Ча́рлі |
| Д. |
Ча́рлі |
Ча́рлі |
| В. |
Ча́рлі |
Ча́рлі |
| Т. |
Ча́рлі |
Ча́рлі |
| М. |
Ча́рлі |
Ча́рлі |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ча́рлі-ча́плінаўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ча́рлі-ча́плінаўскі |
ча́рлі-ча́плінаўская |
ча́рлі-ча́плінаўскае |
ча́рлі-ча́плінаўскія |
| Р. |
ча́рлі-ча́плінаўскага |
ча́рлі-ча́плінаўскай
ча́рлі-ча́плінаўскае |
ча́рлі-ча́плінаўскага |
ча́рлі-ча́плінаўскіх |
| Д. |
ча́рлі-ча́плінаўскаму |
ча́рлі-ча́плінаўскай |
ча́рлі-ча́плінаўскаму |
ча́рлі-ча́плінаўскім |
| В. |
ча́рлі-ча́плінаўскі (неадуш.)
ча́рлі-ча́плінаўскага (адуш.) |
ча́рлі-ча́плінаўскую |
ча́рлі-ча́плінаўскае |
ча́рлі-ча́плінаўскія (неадуш.)
ча́рлі-ча́плінаўскіх (адуш.) |
| Т. |
ча́рлі-ча́плінаўскім |
ча́рлі-ча́плінаўскай
ча́рлі-ча́плінаўскаю |
ча́рлі-ча́плінаўскім |
ча́рлі-ча́плінаўскімі |
| М. |
ча́рлі-ча́плінаўскім |
ча́рлі-ча́плінаўскай |
ча́рлі-ча́плінаўскім |
ча́рлі-ча́плінаўскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
свінту́х, ‑а, м.
Разм. (звычайна з дружалюбна-дакорлівым адценнем). Тое, што і свіння (у 2, 3 знач.). А гэты свінтух Чарлі пад самым носам не бачыць нічога. Гамолка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)