чаля́дня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чаля́дня |
чаля́дні |
| Р. |
чаля́дні |
чаля́дняў |
| Д. |
чаля́дні |
чаля́дням |
| В. |
чаля́дню |
чаля́дні |
| Т. |
чаля́дняй
чаля́дняю |
чаля́днямі |
| М. |
чаля́дні |
чаля́днях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чаля́дня, ‑і, ж.
Гіст. Жыллёвае памяшканне для чэлядзі (у 2 знач.). Дзядзька Рыгор, як чалавек сямейны, жыў у асобнай прыбудоўцы пры чалядні. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)