цэ́пень, -пня, мн. -пні, -пняў, м.

Стужачны чарвяк, які паразітуе ў кішэчніку чалавека, жывёлы; саліцёр.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цэ́пень

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цэ́пень цэ́пені
Р. цэ́пеня цэ́пеняў
Д. цэ́пеню цэ́пеням
В. цэ́пеня цэ́пеняў
Т. цэ́пенем цэ́пенямі
М. цэ́пені цэ́пенях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цэ́пень м., зоол. це́пень

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цэ́пень, ‑я, м.

Стужачны чарвяк; саліцёр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

це́пень зоол. цэ́пень, -пеня м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)