цэнта́ўр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цэнта́ўр |
цэнта́ўры |
| Р. |
цэнта́ўра |
цэнта́ўраў |
| Д. |
цэнта́ўру |
цэнта́ўрам |
| В. |
цэнта́ўра |
цэнта́ўраў |
| Т. |
цэнта́ўрам |
цэнта́ўрамі |
| М. |
цэнта́ўры |
цэнта́ўрах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Цэнта́ўр
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Цэнта́ўр |
| Р. |
Цэнта́ўра |
| Д. |
Цэнта́ўру |
| В. |
Цэнта́ўр |
| Т. |
Цэнта́ўрам |
| М. |
Цэнта́ўры |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)