цы́ркульны, -ая, -ае.

1. гл. цыркуль.

2. Які мае форму акружнасці або часткі акружнасці, кругападобны (спец.).

Цыркульная зала.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цы́ркульны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. цы́ркульны цы́ркульная цы́ркульнае цы́ркульныя
Р. цы́ркульнага цы́ркульнай
цы́ркульнае		 цы́ркульнага цы́ркульных
Д. цы́ркульнаму цы́ркульнай цы́ркульнаму цы́ркульным
В. цы́ркульны (неадуш.)
цы́ркульнага (адуш.)		 цы́ркульную цы́ркульнае цы́ркульныя (неадуш.)
цы́ркульных (адуш.)
Т. цы́ркульным цы́ркульнай
цы́ркульнаю		 цы́ркульным цы́ркульнымі
М. цы́ркульным цы́ркульнай цы́ркульным цы́ркульных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цы́ркульны ци́ркульный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цы́ркульны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да цыркуля. Цыркульная ножка.

2. Які мае форму акружнасці, круга; які ўяўляе сабой частку круга. Цыркульная зала. Цыркульны франтон.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цы́ркуль, -я, мн. -і, -яў, м.

Інструмент для вычэрчвання акружнасцей, дуг, вымярэнняў і пераносу размераў на чарцяжы.

|| прым. цы́ркульны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ци́ркульный цы́ркульны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)