цыга́рнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цыга́рнік цыга́рнікі
Р. цыга́рніка цыга́рнікаў
Д. цыга́рніку цыга́рнікам
В. цыга́рніка цыга́рнікаў
Т. цыга́рнікам цыга́рнікамі
М. цыга́рніку цыга́рніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цыга́рнік м., спец. сига́рочник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цыга́рнік, ‑а, м.

Рабочы, які працуе на тытунёвай фабрыцы; спецыяліст па вырабу цыгар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сига́рочник спец. цыга́рнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цыга́рніца, ‑ы, ж.

1. Жан. да цыгарнік.

2. Каробка для цыгар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)