цуко́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цуко́рны |
цуко́рная |
цуко́рнае |
цуко́рныя |
| Р. |
цуко́рнага |
цуко́рнай
цуко́рнае |
цуко́рнага |
цуко́рных |
| Д. |
цуко́рнаму |
цуко́рнай |
цуко́рнаму |
цуко́рным |
| В. |
цуко́рны (неадуш.)
цуко́рнага (адуш.) |
цуко́рную |
цуко́рнае |
цуко́рныя (неадуш.)
цуко́рных (адуш.) |
| Т. |
цуко́рным |
цуко́рнай
цуко́рнаю |
цуко́рным |
цуко́рнымі |
| М. |
цуко́рным |
цуко́рнай |
цуко́рным |
цуко́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цуко́рны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Які мае адносіны да цукоры; прыгатаваны з цукоры, з цукорай. Цукорны напітак. Цукорная кава.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цуко́ра, -ы, ж. (разм.).
Тое, што і цыкорыя.
|| прым. цуко́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цико́рный цыко́рны, разг. цуко́рны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)