цуке́рачнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Кандытар, які вырабляе цукеркі.

|| ж. цуке́рачніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цуке́рачнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цуке́рачнік цуке́рачнікі
Р. цуке́рачніка цуке́рачнікаў
Д. цуке́рачніку цуке́рачнікам
В. цуке́рачніка цуке́рачнікаў
Т. цуке́рачнікам цуке́рачнікамі
М. цуке́рачніку цуке́рачніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цуке́рачнік м. конфе́тчик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цуке́рачнік, ‑а, м.

Кандытар, які вырабляе цукеркі; рабочы цукерачнай фабрыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цуке́рачніца, ‑ы, ж.

Жан. да цукерачнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

конфе́тчик спец. цуке́рачнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)