це́мраны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
це́мраны |
це́мраная |
це́мранае |
це́мраныя |
| Р. |
це́мранага |
це́мранай
це́мранае |
це́мранага |
це́мраных |
| Д. |
це́мранаму |
це́мранай |
це́мранаму |
це́мраным |
| В. |
це́мраны (неадуш.)
це́мранага (адуш.) |
це́мраную |
це́мранае |
це́мраныя (неадуш.)
це́мраных (адуш.) |
| Т. |
це́мраным |
це́мранай
це́мранаю |
це́мраным |
це́мранымі |
| М. |
це́мраным |
це́мранай |
це́мраным |
це́мраных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
це́мраны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да цемры. На Палессе хутка пасоўваўся зацяты ў сваёй маўклівасці вечар, прыводзячы безліч сваіх непадкупных вартавых і засцілаючы цемранаю пасцілкаю лес. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
це́мра, -ы, ж.
1. Адсутнасць святла, густы змрок, цемната.
Начная ц.
2. перан. Культурная адсталасць; невуцтва.
3. перан. Увасабленне зла, пакут, цемрашальства.
Перамога святла над цемрай.
|| прым. це́мраны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)