ца́цкаць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ца́цкаю |
ца́цкаем |
| 2-я ас. |
ца́цкаеш |
ца́цкаеце |
| 3-я ас. |
ца́цкае |
ца́цкаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ца́цкаў |
ца́цкалі |
| ж. |
ца́цкала |
| н. |
ца́цкала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
ца́цкай |
ца́цкайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
ца́цкаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ца́цкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.
Разм. Гуляць, забаўляцца з кім‑, чым‑н. Усякі прымаў яго [падмуркавы камень], Цацкаў, Як злітак дзівосны, Як цацку. Калачынскі. [Завішнюк:] — Мала працерабілі Акцызнік з Юркам Далінай, мала стараюцца дзяўчаты.. Цацкаюць ленту ў руках, падпяразваюцца, вехі мераюць... Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)