хіміка́ты, ‑аў; адз. хімікат, ‑у, М ‑каце, м.

Тое, што і хімікаліі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хіміка́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. хіміка́т хіміка́ты
Р. хіміка́ту хіміка́таў
Д. хіміка́ту хіміка́там
В. хіміка́т хіміка́ты
Т. хіміка́там хіміка́тамі
М. хіміка́це хіміка́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

химика́ты хим. хіміка́ты, -таў мн.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)